Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2016

Οι "ορθοδοξεύοντες" Τούρκοι και οι "αθεϊζοντες" Έλληνες



Ο φανατισμός τῶν Ἰσλαμιστῶν στὴν Τουρκία δὲν ἐπιτρέπει διαφοροποιήσεις εἰδικὰ σὲ θέματα θρησκείας. Αὐτὸ ὅμως ποὺ δὲν ἐπετεύχθη μὲ «ζεϊμπέκικα καὶ κουμπαριὲς» τὸ πράττει ἡ Ὀρθοδοξία ἀφοῦ εἶναι ἔκδηλο σὲ πολλοὺς Τούρκους τὸ Ὀρθόδοξο ὑπόβαθρο. Ἂν καὶ οἱ λιγοστοὶ Σελτζοῦκοι ἄλλαξαν τὸν ἐθνοθρησκευτικὸ χαρακτήρα ἑκατομμυρίων Ἑλλήνων (Μικρασίας, Θράκης, Πόντου κ.α.) ποῦ λόγω βίας ἢ συμφερόντων ἐξισλαμίσθηκαν ἀκόμα καὶ ἐπιφανειακά, σήμερα μία κρυμμένη Ὀρθόδοξη θρησκευτικότητα ἐκδηλώνεται ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τους.

Οἱ κρυπτοχριστιανοὶ ἀποτελοῦν γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο ἕνα κρυφὸ ποίμνιο τραγικῶν θυμάτων μιᾶς αὐταρχικῆς διοίκησης αἰώνων. Ζοῦν παντοῦ. Κυρίως στὸν Πόντο ποὺ ἴσως εἶναι 2 ἑκατομμύρια!Ἔρημοι ναοὶ λειτουργοῦν καὶ ξαφνικὰ γεμίζουν κρυπτοχριστιανοὺς ποὺ κοινωνοῦν συνειδητά, νηστεύουν ἀκόμα καὶ τὸ λάδι ὅλα τα 5ήμερα τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς. Γράφονται συνθήματα σὲ τοίχους ἀπὸ νέους μὲ ἀναζητήσεις: «Δὲν θέλουμε νὰ εἴμαστε πιὰ μουσουλμάνοι. Θέλουμε νὰ γίνουμε Χριστιανοί»! Τοῦρκοι λένε σὲ....
Ἕλληνες ἐπισκέπτες: «Ὁ τόπος αὐτὸς εἶναι δικός σας». Hos geldiniz!
Φύλακες μνημείων λένε σὲ Ἕλληνες νὰ μὴν πληρώνουν εἰσιτήριο γιατί «αὐτὰ εἶναι δικά σας». Δὲν θεωροῦν εὐλογία ἀπ' τὸν Θεὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀδίκησαν τοὺς Ρωμηοὺς κλέβοντας καὶ διώκοντάς τους, πιστεύοντας ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ δὲν βλέπουν προκοπή! Καταλαβαίνουν ὅτι ζοῦν σὲ μιὰ χώρα ποὺ ὅλα εἶναι Ἑλληνικά! Ἱστορία, μνημεῖα, πόλεις, πολιτισμὸς καὶ τὸ σημαντικότερο ὅτι ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία ἐξ' αὐτῶν γνωρίζει ὅτι στὶς φλέβες τοὺς ρέει Ἑλληνικὸ αἷμα! 
Τὰ περιστατικὰ πολλά.

Στο ναὸ Ἄγ. Τριάδος Σταυροδρομίου Κωνσταντινουπόλεως, ὁ π. Δοσίθεος συναντᾶ νεαρὴ Τουρκάλα ποὺ ρίχνει ὀβολὸ στὸ παγκάρι, ἀνάβει κερί, προσκυνεῖ τὴν εἰκόνα καὶ ἐξηγεῖ στὸν Πάτερ: «Μοῦ ἀρέσουν τὰ δικά σας»!
Κάθε Παρασκευὴ ποὺ λειτουργεῖ ἡ Μονὴ Μεταμορφώσεως Πρώτης συρρέουν πολλοὶ Τοῦρκοι.
Στὸ νησὶ Ἀντιγόνη τιμοῦν τὸν Ἄγ. Γεώργιο φέρνοντας στὸ μοναστήρι λάδια, λαμπάδες, χρήματα γιὰ τὰ θαύματα ποὺ κάνει.
 Σ' ἕνα ἀπ' τὰ 40 ἁγιάσματα τῆς Πόλης, στὸ Μπαλουκλὴ καταφεύγουν πολλοὶ 

Τοῦρκοι ζητώντας βοήθεια σὲ δύσκολες περιστάσεις τῆς ζωῆς.
Στὴν Παναγία τοῦ Βεφᾶ κάθε πρωτομηνιὰ ἑκατοντάδες Τοῦρκοι παίρνουν ἁγιασμὸ καὶ τὴν Πρωτοχρονιὰ γίνεται τὸ ἀδιαχώρητο ἀπὸ χιλιάδες προσερχόμενους.
Κοντὰ στὴν Ἁγιὰ Σοφιά, στὸν Ἀϊ Θαράπο, κάθε Δευτέρα Ὀρθόδοξος ἱερέας διαβάζει συνεχῶς εὐχὲς σὲ «μουσουλμάνους» ποὺ ζητοῦν ἐξομολόγηση.

Τὸ ἁγίασμα τῆς σπηλιᾶς Ἄγ. Δημητρίου Ξηροκρήνης γεμάτο δεκανίκια καὶ τάματα ἀπὸ Τούρκους ἀκόμα καὶ ἀπ' τὸ Ἐρζεροὺμ ποὺ θεραπεύθηκαν. Ἐκκλησιάζονται, ζητοῦν νὰ κοινωνήσουν, προσκυνοῦν τὸ Σταυρό, εὐχαριστοῦν τὸν παπὰ ποὺ σταυρώνει τὸ ἄρρωστο παιδί τους, ἀγαποῦν ἰδιαιτέρως τὸν Aziz Nikola (Ἅγιο Νικόλαο)!
Τουρκάλα κρατᾶ 50 χρόνια ἀναμμένο τὸ καντήλι στὸ Ναὸ Ταξιαρχῶν Μοσχονησίων!

Ἡ «Σαμπὰχ» γράφει: «Ἡ ἐπαναλειτουργία τῆς Πατριαρχικῆς Σχολῆς Χάλκης εἶναι αἴτημα ἄκρως λογικὸ» καὶ ὁ ἀρθρογράφος Τσαντὰρ ὑποστηρίζει «τὴν οἰκουμενικότητα τοῦ Πατριαρχείου ποὺ ἰσχύει ἀπ' τὸ 451 ...».
 Ο Γ. Τζιβαόγλου γράφει ὅτι ὁ ἀπαγχονισμὸς τοῦ Πατριάρχη Γρηγορίου Ἐ΄ ὑπῆρξε μοιραῖο λάθος.

 Τουρκική τράπεζα παρουσίασε ἔκδοση γιὰ τὸ Βυζάντιο ποὺ περιεῖχε ἀκόμα καὶ λόγο τοῦ Ἁγίου Βασιλείου πρὸς νέους!

Ἡ Τουρκικὴ ἀκαδημία ἐπιστημῶν διοργάνωσε συνέδριο γιὰ τὴ ζωὴ στὸ Βυζάντιο.
Στὴν Τουρκία οἱ Ὄρθ. Ἐκκλησίες δὲν πληρώνουν ἠλεκτρικὸ ρεῦμα ὅπως στὴν Ἑλλάδα. Ἀπαλλάσσονται!

Τουρκικὲς πηγὲς σὲ ἔρευνα τοῦ Ν. Χειλαδάκη ἀποκαλύπτουν ὅτι στὴ Μονὴ Παντοκράτορος τοῦ Κερατίου ποὺ ὑπῆρχαν οἱ αὐτοκρατορικοὶ τάφοι Κομνηνῶν καὶ Παλαιολόγων, εἶναι σήμερα ἡ περιοχὴ Φατίχ, κέντρο φανατικῶν ἰσλαμιστῶν καὶ συνηθίζουν πολλοὶ Τοῦρκοι νὰ ἀνάβουν κεριὰ καὶ νὰ ρίχνουν χρήματα σ' ἕναν τάφο παρὰ τὴν προειδοποιητικὴ ἐπιγραφὴ ποὺ ἀπαγορεύει αὐστηρὰ τὴ συνήθεια αὐτή. Στὴν ἴδια συνοικία ὑπῆρχε ὁ Βυζαντινὸς ναὸς Ἁγίων Ἀποστόλων. Πάνω στὰ ἐρείπιά του χτίστηκε τζαμὶ καὶ κατόπιν ἐπισκευῶν ἀνοίχτηκε ὁ τάφος τοῦ Μωάμεθ Πορθητῆ ποὺ εἶχε μητέρα Χριστιανὴ -πιθανῶς Ἑλληνίδα- καὶ διαπιστώθηκε ὅτι μία καταπακτὴ ὁδηγοῦσε στὴν ὑπόγεια αἴθουσα τῆς παλιᾶς Ἐκκλησίας, ἀποδεικνύοντας ὅτι ὁ Μωάμεθ εἶχε ταφεῖ σὲ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἐν μέσω Βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων! Μαρτυρίες ἀναφέρουν ὅτι στὰ τέλη τῆς ζωῆς τοῦ εἶχε ἀσπασθεῖ τὸν Χριστιανισμὸ καὶ δίπλα στὸν τάφο τοῦ βρέθηκε Σταυρὸς καὶ εἰκόνα τῆς Παναγίας!

Ὁ ναὸς Ἁγίας Εἰρήνης δίπλα στὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ δὲν ἔγινε ποτὲ τζαμί. Ὁ Μωάμεθ τὸν ἄφησε νὰ λειτουργεῖ κανονικὰ χάριν τῆς Χριστιανῆς μάνας του! Ὅλα αὐτὰ ἀπασχολοῦν κατὰ καιροὺς τὰ τουρκικὰ μέσα ἐνημέρωσης.
Τὸ περιοδικὸ «Ἀκτουὲλ» τῆς Σαμπὰχ παρουσίασε ἄρθρο: «Ὁ Πορθητὴς ἦταν Χριστιανός;»!

Ἡ ἑβδομαδιαία τουρκικὴ ἐπιθεώρηση ἀξιῶν ἀναφέρει: «Ἐπιστρέφουν στὶς θρησκευτικές τους ρίζες»! Ἐπισημαίνει ὅτι σὲ 3 χρόνια μοιράστηκαν 8 ἑκατομμύρια Εὐαγγέλια (incil) στὴν τουρκικὴ γλώσσα, ἐνῶ φανερὰ βαπτίζονται Χριστιανοὶ πολλοὶ μουσουλμάνοι ἀπόγονοι ἐξισλαμισμένων Ἑλληνογενῶν ποὺ ἀνακαλύπτουν τὶς χριστιανικές τους ρίζες!

Ἡ «Σαμπὰχ» τιτλοφορεῖ: «Ἡ Ἐκκλησία τῆς Παναγίας στὴν Κωνσταντινούπολη, τελευταία ἐλπίδα γιὰ τοὺς Τούρκους»! Τὴν χαρακτηρίζει «Πόρτα ἐλπίδας», τόπο προσκυνήματος καὶ προσευχῆς στὰ προβλήματα τῶν Τούρκων μὲ ἀθρόα προσέλευση ποὺ κάθε 1η τοῦ μηνὸς δημιουργεῖται τὸ ἀδιαχώρητο! Ἡ φήμη τῆς Παναγίας ἁπλώθηκε παντοῦ καὶ οἱ Τοῦρκοι -ἀκόμα καὶ διάσημοι- προσέρχονται γιὰ νὰ ἀνάψουν κεριά, νὰ φιλήσουν τὸ χέρι Ὀρθόδοξου παπᾶ, δηλώνοντας ὅτι ἐκεῖ εἶναι τὸ σπίτι τοῦ Θεοῦ γιατί γίνονται θαύματα!

Στον  Ἀρχάγγελο Μιχαὴλ στὴ Σεβάστεια, ἀναφέρεται στὰ συναξάρια ὅτι μικρὰ ψάρια ἐντός του ἁγιάσματος ἔγλυφαν τὸ σῶμα τῶν ἀσθενῶν καὶ λάμβαναν θαυματουργικὰ θεραπεία. Ἡ Ἐκκλησία καταστράφηκε τὸν 15ο αἰώνα, ἀλλὰ σήμερα τὸ ἁγίασμα χρησιμοποιεῖται μὲ τὶς ἴδιες θεραπευτικὲς ἰδιότητες προσελκύοντας πολλοὺς Εὐρωπαίους.

Ἡ ἐφημερίδα «Στὰρ» γράφει: «Τουρκάλες μὲ μαντίλες πᾶνε σὲ Ἐκκλησίες», ἀνάβουν κεριά, κάνουν τάματα, ζητᾶνε τὴν εὐλογία ἔκπληκτων παπάδων, προσκυνοῦν εἰκόνες, ἐπικαλοῦνται Ἁγίους (ὅλα αὐτὰ τὰ ἀπαγορεύει τὸ Ἰσλάμ), παρατηρώντας μία μεταστροφὴ σὲ Ἑλληνορθόδοξους ναοὺς καὶ ἁγιάσματα ὅπου οἱ Τοῦρκοι βρίσκουν καταφύγιο!

Ἡ ἐφημερίδα «Μιλιὲτ» ἀναφέρει ὅτι μὲ μέριμνα Τούρκου δημάρχου, γιορτάστηκε εὐλαβικὰ στὴ Σηλυβρία ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου μὲ μαζικὴ συμμετοχὴ «μουσουλμάνων»!
Τὰ τελευταῖα χρόνια ἐπετράπη στὴν ἑορτὴ τῶν Θεοφανίων νὰ ρίχνετε στὸ Βόσπορο ὁ Σταυρός. Πιὸ πολὺ χάρηκαν οἱ Τοῦρκοι ψαράδες γιατί θεωροῦσαν ὅτι ὁ λόγος ποὺ μειώθηκαν τὰ ψάρια στὴ θάλασσα ἦταν ποὺ δὲν ἔριχναν οἱ Ρωμηοὶ τὸ Σταυρὸ τὰ Φῶτα!

Τουρκικὲς ἐφημερίδες ἀνέφεραν ὅτι νεαρὴ Τουρκάλα βούτηξε μὲ τὰ ροῦχα νὰ πιάσει τὸ Σταυρὸ στὸν Κεράτιο μαζὶ μὲ Χριστιανοὺς δίνοντας συνέντευξη ὅτι ἤθελε νὰ τιμήσει τὴ γιορτὴ τῶν Ρωμηῶν καὶ θὰ τὸ ξανάκανε γιὰ νὰ πάρει εὐλογία!

Ἡ «Χουριὲτ» πρώτη σὲ κυκλοφορία τουρκικὴ ἐφημερίδα δημοσίευσε πρὶν λίγα χρόνια ὅτι Τοῦρκος ὑποψήφιος δήμαρχος κυβερνῶντος ἰσλαμικοῦ κόμματος ζήτησε τὴν εὐλογία τοῦ Πατριάρχη, παρακολουθώντας τὴ θ. λειτουργία στὴν Παναγία Εὐαγγελίστρια τὴν 25η Μαρτίου(!), μίλησε δημόσια σὲ Τούρκους δημοσιογράφους γιὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ ἡγέτη τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ πρόσφερε τριαντάφυλλο ...»!

Τουρκικὰ κανάλια δείχνουν Μετέωρα, Μιστρά, ψαλμωδίες, βίους Ἁγίων κ.α. Προβάλλουν Τούρκους ποὺ ἁγιογραφοῦν καὶ ὅτι ἔξω ἀπὸ τὴν Ἄγκυρα σὲ ἱστορικὴ παλαιοχριστιανικὴ κατακόμβη συρρέουν προσκυνητὲς πιστεύοντας ὅτι θὰ βοηθηθοῦν στὴ ζωή τους, ἀνάβοντας κεριὰ ἐκεῖ ὅπου συγκεντρώνονταν παλιὰ οἱ Χριστιανοί.

Ἔξω ἀπὸ τὰ Ἄδανα σὲ κατακόμβη ποὺ ἁγίασαν 7 Χριστιανοὶ νέοι προσέρχονται Τοῦρκοι προσκυνητὲς θυμιάζοντας λιβάνι ποὺ ἀπαγορεύει τὸ Ἰσλάμ, θεωρώντας τοὺς τόπους ἱεροὺς διότι γίνονται φοβερὰ θαύματα.
Στὴν Ταρσὸ ὁ Ναὸς Ἀποστόλου Παύλου εἶναι προσκύνημα, ἀνάβουν καντήλια, φιλᾶνε εἰκόνες, πίνουν ἁγίασμα γιὰ τὴν ὑγεία τους καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ θεωροῦν ἱερά.
Στὶς 24 Σεπτεμβρίου στὴν Πρίγκηπο τιμοῦν τὸν Ἄγ. Γεώργιο τὸν Κουδουνά. 

Δεκάδες χιλιάδες προσκυνητὲς ἀπ' τὰ πέρατα τῆς Τουρκίας μὲ τσαντόρ, ἀκόμα καὶ ἡλικιωμένοι, περπατοῦν ξυπόλητοι, ἀπ' τὶς ἀκτὲς ὅλη τὴν ἀνηφόρα ὡς τὴν κορυφὴ ποὺ εἶναι ὁ ναὸς σὲ ἕνα ἄνευ προηγουμένου πανηγύρι, κάνοντας τάματα, κρεμώντας κουρελάκια στὰ δέντρα, τηρώντας μία παράδοση μὲ κλωστές, περιμένοντας σὲ ἀτέλειωτες οὐρὲς ἐπὶ 5 ὧρες γιὰ νὰ πάρουν ἁγιασμό, νὰ τοὺς σταυρώσει ὁ Ὀρθόδοξος παπάς, ἀνάβοντας κεριά, χαϊδεύοντας εἰκόνες, 

πιστεύοντας στὴ δύναμη τοῦ Σταυροῦ!
Τοῦρκοι γράφουν λογοτεχνικὰ βιβλία: «Κωνσταντινούπολις ἦταν τὸ ὄνομά σου ... μὲ τὸ λαό σου τὸν εὐσεβῆ, τὶς Ἐκκλησιές, τὰ μοναστήρια, τ' ἁγιάσματά σου, μὲ τὶς εἰκόνες, τοὺς καλογέρους καὶ τοὺς ἀγγέλους σου, ἤσουνα ἡ πρωτεύουσα μιᾶς αὐτοκρατορίας. Κωνσταντινούπολις τὸ ὄνομά σου ...»

Ἃς τὰ βλέπουν αὐτὰ στὴν χώρα μᾶς «οἱ λίγοι» ποὺ ἔκαναν μόδα το νὰ μάχονται τὴν Ἐκκλησία.



http://akouei.blogspot.gr/2016/02/blog-post_88.html?spref=fb

Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2016

Ιράκ: Ένα μόνο μπισκότο δεκαπέντε δολάρια !!! για να μην πεθάνει κανείς από πείνα.....



Στην πολύπαθη Φαλούτζα στο Ιράκ όπως και σε κάθε σημείο του πλανήτη που μαστίζεται από την λαίλαπα του πολέμου, η τραγικότητα εκφράζεται με τα πάθη του άμαχου πληθυσμού που πληρώνει πάντα τον λογαριασμό για να κερδίζουν άλλοι. 
Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κινδυνεύουν να πεθάνουν από υποσιτισμό στην πόλη Φαλούτζα στο Ιράκ, σύμφωνα με αξιωματούχους και κατοίκους της περιοχής. 
Η πόλη βρίσκεται στα χέρια του Ισλαμικού Κράτους και έχει αποκλειστεί από τον ιρακινό στρατό. Όπως μεταδίδει το Reuters, οι τοπικές αρχές καλούν σε βοήθεια, καθώς στερεύουν τα αποθέματα σε τρόφιμα και φάρμακα. 
Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες μέχρι τώρα πληροφορίες, ήδη πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει την ζωή τους από την πείνα. Ο Sohaib al-Rawi, κυβερνήτης της επαρχίας Anbar όπου βρίσκεται η Φαλούτζα ζήτησε από τις μεγάλες δυνάμεις να παρέχουν ανθρωπιστική βοήθεια από αέρος. 
Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτός είναι ο μοναδικός ασφαλής τρόπος παροχής βοήθειας, καθώς το Ισλαμικό Κράτος έχει οχυρώσει την πόλη. «Καμία δύναμη δεν μπορεί να εισβάλει στην πόλη», δήλωσε ο al-Rawi. 
Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσουμε ότι περισσότεροι από 32 άνθρωποι έχουν χάσει την ζωή τους από την πείνα στην πολιορκημένη πόλη Μαντάγια της Συρίας, παρά τις αποστολές παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας. 
Αξίζει να σημειωθεί ότι και σε αυτή την περίπτωση, η UNICEF είχε προειδοποιήσει ότι υπάρχουν σοβαρά κρούσματα υποσιτισμού μεταξύ των παιδιών στην πόλη όπου ένα μόνο μπισκότο κοστίζει μόνο 15 δολάρια. 
Εκτιμάται ότι μόνο στη Συρία οι εγκλωβισμένοι άμαχοι σε διάφορες πολιορκημένες πόλεις ξεπερνούν τους 450.000. http://www.stontoixo.com/2016/02/15.html 

Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2016

Λόγος στην Υπαπαντή του Κυρίου, Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου~ Αρχ. Σάββας Αγιορείτης






Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2016

Η αγράμματη γιαγιά που έφθασε στη θέωση!

                          

"Στο μεταξύ, το 1963, λίγο μετά την αναχώρηση τού πατέρα για το Όρος ανήμερα Μεγάλη Παρασκευή» είχε κοιμηθεί και ή μητέρα τού Γέροντα [ Εφραίμ του Κατουνακιώτη ] Αυτή ή υπέροχη γυναίκα αφενός αξιώθηκε δύο μέρες προ τού θανάτου της να γίνει μεγαλόσχημη μοναχή με το όνομα Μαρία -παρακαλούσε την Παναγία μια ζωή γι' αυτό- αφετέρου είχε έναν χαριτωμένο, οσιακό όντως θάνατο.

Γλυκιά και παρήγορη στους γύρω της ψυχή, όταν για λόγους καρδιακής πάθησης μπήκε στο Νοσοκομείο του Στρατού, εξέπληξε τους πάντες με την ευγενική της γλώσσα. Πήγαινε ό γιατρός να την επισκεφθεί: «Καλώς τον χρυσό μου τον γιατρό. Τι κάνετε; Πώς είσθε; 'Η κυρία σας, τα παιδάκια σας Είναι καλά;» προλάβαινε και ρωτούσε με χάρη. «Μα, αυτή ή γιαγιά», έλεγαν θαυμάζοντας οι γιατροί «αντί να της δώσου­με θάρρος εμείς, αυτή εμψυχώνει και παρηγορεί εμάς». Τον γιο της τον μικρό» τον αξιωματικό, τον αγαπούσε πολύ. Όταν πήγαινε να την επισκεφθεί. το διαισθανόταν και έλεγε τάχα εμπιστευτικά στην τότε αρραβωνιαστικιά και μετά σύζυγο του: «Έρχεται ο δικός σου». Και να σε λίγο ό αξιωματικός. Απορούσε ή κοπέλα, αν μία πεθερά μπορεί να λέει «ο δικός σου». Κι όμως μπορούσε.


Ό Γέροντας, Όταν έμαθε ότι μπήκε στο Νοσοκομείο, έστειλε ένα σχήμα και ένα πολυσταύρι στον αδελφό του και του έγραψε να την κάνουν μοναχή, «διότι δεν θα βγει από το Νοσοκομείο ζωντανή», βεβαίωνε.


Διηγείται ή κόρη της: «Όταν ή μητέρα μας έγινε μεγαλό­σχημη στο Νοσοκομείο (σε όλη την ζωή της είχε την επιθυμία να γίνει μοναχή), ενώ τις άλλες ήμερες ήταν σιωπηλή (καθώς έλεγαν οι νοσοκόμες), την ήμερα και το βράδυ εκείνο συνεχώς μιλούσε! Εγώ κάθισα κοντά της όλη εκείνη τη νύχτα. Το πρόσωπο της έλαμπε, είχε γίνει φωτεινό μετά την κουρά της! Μιλούσε και κοίταζε προς τον ουρανό! "Τι λέγεις, μητέρα;" τη ρωτούσα, "τι βλέπεις;" "Τι να σου πω, παιδί μου, τι Όμορφα! Τι έβλεπα! Άλλα που βρίσκομαι;" Τότε συνερχόταν, και καταλάβαινε ότι ήταν στο Νοσοκομείο.


-Μετά μία εβδομάδα πού ήταν στο Νοσοκομείο, και ενώ ήταν καλά και θα έβγαινε, παρουσίασε έναν πυρετό υψηλό, ανεξήγητο. Ξημερώματα Μεγάλης Παρασκευής κοιμήθηκε. Ό θάνατος της ήταν ήσυχος, ειρηνικός. Ήρθε ή μοναχή πού την είχε αναλάβει κατά την κουρά και την έντυνε, δηλαδή την ετοί­μαζε. Αμέσως αισθάνομαι έντονη ευωδία, άρρητη ευωδιά! Λέω τότε στη μοναχή: "Καλά, κι εσείς οι μοναχές βάζετε αρώμα­τα;" "Όχι, κυρία Ελένη", άπαντα, "δεν βάζουμε αρώματα. Αυτό πού ευωδιάζει, εγώ το αισθάνθηκα αμέσως, την ώρα πού την άλλαζα. Βγαίνει από το σώμα της μητέρας σας. Περίμενα να το αισθανθείτε κι εσείς, γι' αυτό δεν έλεγα τίποτε. Αυτό είναι σημάδι αγιότητας. Είναι σημάδι ότι σώθηκε ή μητέρα σας". Μείναμε κατάπληκτοι!


-Ο ιερέας κατά την κηδεία θαύμαζε και έλεγε ότι πρόκει­ται περί άγιας ψυχής! Σαν ίδρωτας έβγαινε από το σώμα της μητέρας μύρο! Τα ρούχα μας, πού ήρθαν σε επαφή με το σώμα της μητέρας μας (την αγκαλιάζαμε και την φιλούσαμε), επί μιαν εβδομάδα ευωδίαζαν! Κατά την κηδεία περισσότερο ευωδίαζε ή μητέρα μας παρά ό επιτάφιος».


Και ό ίδιος ό Γέροντας ομολογούσε: «Ναι, έτσι έγινε, αφού έπεσα, τρόπον τινά, σε μνησικακία. Να, το εξομολογούμαι. Μία γυναίκα, λέω, χωριάτισσα, αγράμματη, που έφθασε! Όταν προσευχόμουν γι' αυτήν, έπαιρνα* δεν έδινα! Πλημμύριζα από χάρη.


-Είδα σαν μια θεωρία, να πούμε. Πήγαινε ή μητέρα μου στον Χριστό: "Καλώς τη Μαρία, καλώς τη Μαρία". Χρόνια έχουμε εμείς εδώ, για να αποκτήσουμε αυτήν την κατάσταση.


-Πολλές φορές έβλεπα Ότι ή μητέρα μου είναι ό γέρο-Ιωσήφ, και ο γερο-Ιωσήφ μητέρα μου. Ένα πράγμα και οι δύο...


-Είδα ότι είχαν με τον γερο-Ιωσήφ την ίδια πνευματική κατάσταση. Και πριν πεθάνει, και μετά τον θάνατο της, είχα πληροφορία, την ίδια πληροφορία: ή μητέρα μας έφθασε σε υψηλά πνευματικά μέτρα. Πώς να το πεις τώρα. Νερώνεις το κρασί με το νερό ή το νερό με το κρασί, ένα θα γίνει. Έτσι κάπως. Ό γέρο-Ιωσήφ μητέρα μου, και ή μητέρα μου γέρο-Ιωσήφ ήτανε.


-Ή μητέρα μου δεν είχε παράδειγμα, μονάχη της έκανε υπομονή στις θλίψεις. Και στο βιβλίο του γέρο-Ιωσήφ βλέπει κανείς την πολλή υπομονή πού έκανε στις θλίψεις. Για τον Ιώβ γράφει ο άγιος Χρυσόστομος ότι είχε και άλλες αρετές, άλλα για τη μεγάλη του υπομονή, το να μη γογγύζει, επαινέθηκε από τον Θεό»."

από το βιβλίο: «Γεροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης»,



Τρίτη 7 Απριλίου 2015

«Ἡ θεία ψυχανάλυση», Β μέρος

Α. ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

Γενική ἐξομολόγηση: «Ἡ θεία ψυχανάλυση»

Δεῖτε ἐδῶ το Α μέρος

Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, ἡ ὁποία πηγάζει ἀπό τήν προσευχή τοῦ Πνευματικοῦ στή διάρκεια τῆς Ἐξομολόγησης καί «ἀκτινοβολεῖται» ἀπό αὐτόν στήν ψυχή τοῦ ἐξομολογουμένου, ἐπουλώνει αὐτές τίς ἀνοιχτές αἱμορροοῦσες πληγές[21].
«Κοιτάζει μέσα στήν ψυχή σου προσευχόμενος ὁ παπάς καί βλέπει πῶς εἶσαι καί σοῦ μεταδίδει τήν χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἔχει ἀποδειχθεῖ ὅτι αὐτό τό κοίταγμα εἶναι πνευματικές “ἀκτίνες” πού σέ ξαλαφρώνουν καί σέ θεραπεύουν· μή νομίσετε ὅτι εἶναι ἀκτίνες φυσικές»[22].
«Ἡ θεία ψυχανάλυση», ὅπως ἀποκαλοῦσε ὁ Ἅγιος Πορφύριος τήν ἀνωτέρω διαδικασία τῆς Γενικῆς ἐξομολόγησης, εἶναι αὐτή, πού ὁδηγεῖ στήν ἀληθινή ψυχοθεραπεία.
Ὁ διορατικός Ἅγιος δίδασκε καί τόν τρόπο, τό «πῶς» γίνεται ἡ γενική Ἐξομολόγηση:
«Μπορεῖ, νά σοῦ πεῖ ὁ πνευματικός: Πῶς θά ἤθελα νά ἤμασταν σ΄ἕνα ἥσυχο μέρος, νά μήν εἶχα ἀσχολίες καί νά μοῦ ἔλεγες τήν ζωή σου ἀπ΄τήν ἀρχή, ἀπό τότε πού αἰσθάνθηκες τόν ἑαυτό σου, ὅλα τά γεγονότα πού θυμᾶσαι καί ποιά ἦταν ἡ ἀντιμετώπισή τους ἀπό σένα, ὄχι μόνο τά δυσάρεστα ἀλλά καί τά εὐχάριστα, ὄχι μόνο τίς ἁμαρτίες ἀλλά καί τά καλά. Καί τίς ἐπιτυχίες καί τίς ἀποτυχίες, ὅλα, ὅλα ὅσα ἀπαρτίζουν τήν ζωή σου»[23].
Ἐξωτερικά ἡ Γενική Ἐξομολόγηση, ὅπως τήν περιγράφει ὁ Ὅσιος, μοιάζει μέ τήν ψυχανάλυση. Στήν πραγματικότητα εἶναι κάτι πάρα πολύ ἀνώτερο καί ἀποτελεσματικότερο.

  συνεχίζεται... 

   Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

 

[21] Πρβλ. Βίος καί Λόγοι, Ζ΄,σελ. 371.
[22] Βίος καί Λόγοι, Ζ΄,σελ. 371.
[23] Ὅ. π.΄,σελ. 370.
----------------------
Πηγή: http://www.hristospanagia.gr/?p=39960

Κυριακή 5 Απριλίου 2015

Γενική ἐξομολόγηση: «Ἡ θεία ψυχανάλυση»

«Ἡ θεία ψυχανάλυση», Α μέρος

Α. ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

Γενική ἐξομολόγηση: «Ἡ θεία ψυχανάλυση»


Ἡ γενική ἐξομολόγηση, δίδασκε ὁ Ὅσιος Γέροντας Πορφύριος, θεραπεύει τόν ἄνθρωπο ὄχι μόνο ἀπό τίς βλάβες τῶν προσωπικῶν του ἁμαρτιῶν ἀλλά καί ἀπό τά ποικίλα ψυχολογικά τραύματα, καθώς καί ἀπό τά βιώματα τῶν προγόνων του.
«Νὰ γίνεται, παιδί μου», συμβούλευε ἕνα πνευματικό του παιδί ὁ Ἅγιος, «κατὰ καιροὺς στὴν ζωή μας καὶ μιὰ γενικὴ ἐξομολόγηση, διότι διάφορα ψυχολογικὰ τραύματα ἢ διάφορα σοβαρὰ συμβάντα μᾶς δημιουργοῦν σωματικὲς ἀσθένειες. Στὴν ἐξομολόγηση νὰ μὴ λέμε μόνο τὰ ἁμαρτήματά μας, ἀλλὰ καὶ τοὺς διαφόρους λογισμούς, π.χ. φόβου, λύπης, χαρᾶς, στενοχώριας ποὺ περνᾶμε ἀπὸ διάφορα γεγονότα ἢ συμβάντα, ὅπως σεισμούς, θανάτους, γάμους, ὀλιγοπιστίες κ.λπ.
 Ὅταν ὑπηρετοῦσα στὴν Πολυκλινική, ἔβλεπα συχνὰ νὰ συμβαίνει τὸ ἑξῆς: 
Ἄρχιζε ὁ γιατρὸς νὰ ἐξετάζει τὸν ἀσθενὴ κι ἐκεῖνος διαμαρτυρόταν καὶ τοῦ ἔλεγε ὅτι δὲν ἦταν σ’ ἐκεῖνο τὸ σημεῖο ποὺ πονοῦσε, ἀλλὰ ἀλλοῦ. Καὶ τοῦ ἔλεγε ὁ γιατρός: “Μπορεῖ ἐσὺ νὰ πονᾶς ἐκεῖ, ἀλλὰ ἀλλοῦ εἶναι τὸ πρόβλημα”. Ἔτσι συμβαίνει καὶ στὴν πνευματικὴ ζωή. Ἐμεῖς νομίζουμε ὅτι ἔτσι εἶναι τὰ πράγματα, ἐνῶ ἀλλοῦ βρίσκονται οἱ αἰτίες γι’ αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν μέσα μας καὶ στὴ ζωή μας»[17].
Αὐτή ἡ σπουδαία λειτουργία τοῦ Μυστηρίου τῆς ἐξομολόγησης (δηλ. ἡ θεραπεία τῶν ψυχολογικῶν τραυμάτων τοῦ ἀνθρώπου), μᾶς ἀποκαλύφθηκε ἀπό τόν Ἅγιο Πορφύριο.
Μαζί μέ τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν του ὁ ἄνθρωπος λαμβάνει τήν ἴαση ἀπό τίς πληγές πού τοῦ προξένησε ὁ πονηρός, ὁ κόσμος, οἱ γονεῖς του (ἄθελα τους ἤ ἠθελημένα) ἤ καί ἡ δική του ἀμέλεια καί ραθυμία, καθώς καί ἀπό τραύματα πού μπορεῖ νά δημιουργήθηκαν ἀκόμη καί κατά τήν ἐμβρυϊκή ἤ βρεφική του ζωή.
 «Τήν ὥρα πού τά λές στόν ἐξομολόγο», δίδασκε ὁ Ὅσιος, «ἔρχεται ἡ Θεία Χάρη καί σέ ἀπαλλάσει ἀπ΄ὅλα τά ἄσχημα βιώματα καί τίς πληγές καί τά ψυχικά τραύματα καί τίς ἐνοχές, διότι, τήν ὥρα πού τά λές, ὁ ἐξομολόγος εὔχεται θερμά στόν Κύριο γιά τήν ἀπαλλαγή σου»[18].
Ὑπάρχουν καταστάσεις πού ζεῖ ὁ ἄνθρωπος ἤ «συμπεριφορές» στίς ὁποῖες ὑποδουλώνεται, οἱ ὁποῖες ὁφείλονται σέ τραύματα τῆς ἐμβρυϊκῆς ἤ παιδικῆς του ἡλικίας.
«Δέν εὐθύνεται μονάχα ὁ ἄνθρωπος», δίδασκε ὁ Ὅσιος «γιά τά παραπτώματά του. Τά λάθη, οἱ ἁμαρτίες καί τά πάθη δέν εἶναι μόνο προσωπικά βιώματα τοῦ ἐξομολογούμενου. Ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔχει πάρει μέσα του καί τά βιώματα τῶν γονέων του καί εἰδικά τῆς μητέρας»[19]. Τό πῶς ζοῦσε ἡ μητέρα, τί συναισθήματα βίωνε, ἄν κουραζόταν, πῶς ἦταν τό νευρικό της σύστημα, ὅλα αὐτά ἐπιδροῦν ἀποφασιστικά στό ἔμβρυο.
«Δημιουργεῖται», ἔτσι δίδασκε ὁ Ὅσιος, «μία κατάσταση στήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, ἐξαιτίας τῶν γονέων του, πού τήν παίρνει μαζί του σ΄ὅλη του τήν ζωή, ἀφήνει ἴχνη μέσα του καί πολλά πράγματα πού συμβαίνουν στήν ζωή του εἶναι ἀπόρροια τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Τά φερσίματά του ἔχουν ἄμεση σχέση μέ τήν κατάσταση τῶν γονέων του. Μεγαλώνει, μορφώνεται, ἀλλά δέν διορθώνεται»[20].

συνεχίζεται... 

   Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης

[17] Ἀνθολόγιο σελ. 175, 174.
[18] Βίος καί Λόγοι Ζ΄, σελ. 370.
[19] Ὅ. π.σελ. 369.
[20] Ὅ. π.σελ. 371.

Παρασκευή 3 Απριλίου 2015

Ἀπαλλαγή ἀπό τά ὀδυνηρά βιώματα, ψυχικά ἐμβρυϊκά τραύματα, «ἀπωθημένα», «κληρονομικά» καί ἐνοχές διά τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως.


Α. ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

Τά ἄδυτα τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου (ἀκόμη καί τό λεγόμενο ἀσυνείδητο), τά βαρυφορτωμένα ἀπό διάφορα ὀδυνηρά βιώματα, ἐνοχές καί ἴσως κατάθλιψη, εἶναι γνωστά στόν Θεό καί ἀποκαλύπτονται στόν ἀγωνιζόμενο πιστό διά τῆς ἀσκητικῆς-μυστηριακῆς ζωῆς. Μέ τήν Θεία Χάρη, κατ’ ἐξοχήν διά τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἱερᾶς Γενικῆς Ἐξομολογήσεως, στήν ὁποία θά ἀναφερθοῦμε πιό κάτω, θεραπεύονται καί αὐτά. Δέν θεραπεύονται μέ ψυχαναλύσεις, ψυχοθεραπεῖες ἤ ψυχοφάρμακα.
«Τὴν ἀδυναμία νὰ θεραπεύσουν τὰ φάρμακα τὶς ψυχικὲς δυσκολίες», παρατηρεῖ ὁ ἰατρός Σωτήρης Ἀδαμίδης, «μοῦ τὴν εἶχε τονίσει ὁ γέροντας Πορφύριος, πάρα πολλὲς φορὲς μὲ τὸν πιὸ κατηγορηματικὸ τρόπο. (ἔλεγε ὁ Ὅσιος) «Ε, τί... τὸ πιστεύεις αὐτὸ ποῦ σου λέω; Τὸ ἔχεις ἰδεῖ;...δὲν λύνονται μ’ αὐτὰ τὰ προβλήματα τῶν ἀνθρώπων». «Δὲν τὰ θέλω ἐγὼ αὐτά...», ἔλεγε, ἐννοώντας ψυχαναλυτικὲς καὶ ψυχιατρικὲς ἑρμηνεῖες καὶ θεραπεῖες, ἀνθρωποκεντρικὲς θεωρήσεις τῶν προβλημάτων μας...Καὶ φυσικὰ δὲ λύνεται τὸ πρόβλημα μὲ τὰ ἀγχολυτικὰ ἢ τὰ ἀντικαταθλιπτικά ἢ τὶς ἀνοησίες τύπου ὕπνωσης, ποὺ ἐφαρμόζουν ἀρκετοὶ ψυχίατροι – ψυχαναλυτές[12].
«Πᾶνε καὶ χάνουν τόσες ὧρες... καὶ ξοδεύουν τόσα λεπτά... δὲν ἔρχονται στὴν ἐκκλησία μας, στὸν πνευματικό, νὰ τοὺς πεῖ τί κρύβεται πίσω ἀπὸ τὰ ὅσα ὑποφέρουν καὶ νὰ γίνουν πραγματικὰ καλά...», μᾶς ἔλεγε ὁ πατὴρ Πορφύριος»[13].Διά τοῦ δευτέρου Βαπτίσματος, πού εἶναι τό Μυστήριο τῆς Μετανοίας-Ἐξομολογήσεως ὁ ἄνθρωπος ἐπανενεργοποιεῖ τήν Θεία Χάρη πού ἔλαβε μέ τό Ἅγιο Χρῖσμα καί καλλιεργώντας τόν Θεῖο Ἔρωτα θεραπεύεται.
«Μωρέ», ἔλεγε σέ ἀνάλογη περίπτωση ὁ Ὅσιος Γέροντας, «τί εἶναι αὐτὰ τὰ ἀπωθημένα πού γράφει (κάποιος γιατρὸς ὑπέβαλε τὴν γραπτὴ ἐρώτηση), ἂν ἔχουν σχέση μὲ τὸ ψυχικό του πρόβλημα; Τί εἶναι αὐτὰ τὰ κληρονομικά; Ὅλα αὐτὰ ποὺ γράφει εἶναι ἀπὸ τὸν παλαιὸν ἄνθρωπο, ποὺ ἔχουμε μέσα μας.
Ὅταν ὅμως ἀγαπήσουμε τὸν Χριστό μὲ ὅλη μας τὴν ψυχή, ὅταν ἔρθει ὁ θεῖος ἔρωτας μέσα μας, τότε ὅλα τὰ προβλήματα φεύγουν καὶ γεμίζουμε μὲ πνευματικὴ χαρά. Ἐσύ, μωρὲ (ἀπευθυνόμενος στὸ συγγραφέα τοῦ βιβλίου[14]), τὰ ξέρεις αὐτά, σοῦ τὰ εἶπα τόσες φορές. Οἱ ψυχίατροι καὶ οἱ ψυχολόγοι μιλοῦνε γιὰ ἀπωθημένα καὶ κληρονομικά, γιατί δὲν γνωρίζουν τὴν ἀνθρώπινη ψυχή, ποὺ μόνο μὲ τὸν θεῖο ἔρωτα θεραπεύεται καὶ ζεῖ τὴν ἐν Χριστῷ χαρά. Οἱ ἀσθένειες ὀφείλονται στὴν ἁμαρτία. Ὅταν ὅμως κατοικήσει μέσα σ’ ὅλη τὴν ψυχὴ ὁ Χριστός, τότε φεύγει ἡ ἁμαρτία, φεύγει καὶ ἡ ἀσθένεια»[15].
Δυστυχῶς πολλοί ἀντί νά ἀποκαταστήσουν τήν σχέση τους μέ τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία διά τοῦ Μυστηρίου τῆς Μετανοίας-Ἐξομολογήσεως, τρέχουν στούς Ψυχολόγους-ψυχιάτρους καί ἁπλῶς «ναρκώνονται» ἀλλά δέν θεραπεύονται. Κάποτε καί πνευματικοί προσπαθοῦν νά παίξουν αὐτό τό ρόλο ἤ στέλνουν σέ ψυχιάτρους χωρίς πραγματική ἀνάγκη, δηλαδή χωρίς νά ὑπάρχει βλάβη τοῦ νευρικοῦ συστήματος.
«Ὅλος ὁ κόσμος καὶ ποὺ πιστεύουνε καὶ ποὺ δὲν πιστεύουνε», παρατηροῦσε ὁ Ὅσιος Πορφύριος,«αὐτὸ τὸ πράγμα τοὺς ἐτρώει... ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τὸ Θεό, ποὺ φέρνει τὴ μοναξιά. Καὶ ὅταν ἀρνεῖσαι ἕνα μυστήριο... ἕνα μυστήριο... Ἔχουνε γίνει τόσοι γιατροὶ ψυχίατροι, ψυχαναλυταί, ψυχολόγοι καὶ δέχονται ἀσθενεῖς... Ποιοὺς ἀσθενεῖς, βρέ, ποιὸς εἶσαι ἐσὺ πού θὰ δεχθεῖς ἀσθενεῖς; Καὶ στὸ τέλος πάει: Τί βλέπεις γιατρέ μου... «Δὲν ἔχεις τίποτα... Ἔχεις ἀνασφάλεια». Τί θὰ πεῖ ἀνασφάλεια; «δὲν ἔχεις τίποτα, πάρε αὐτό». Ἅμα δὲν δώσεις τὸν ἑαυτό σου στὸν Θεό, τί νὰ σοῦ κάνει αὐτό. Θὰ σὲ ναρκώσει σήμερα, αὔριο μπορεῖ νὰ σοῦ ‘ρθεῖ πιὸ μεγάλη»[16].
Τό μυστήριο τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως καί μάλιστα τῆς Γενικῆς Ἐξομολογήσεως ὁ θεοφώτιστος Ἅγιος Γέροντας τό ὀνόμαζε θεία ψυχανάλυση. Αὐτή εἶναι πολύ ἀνώτερη καί ἀποτελεσματικότερη ἀπό τήν ἀνθρώπινη ἡ ὁποία ἀντίθετα βλάπτει πολύ.

ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ Τῼ ΘΕῼ ΔΟΞΑ!


                                           Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης



 [12] Γιά τήν ὕπνωση βλέπε στό βιβλίο τοῦ Σωτήρη Ἀδαμίδη, Θεραπευτική τῶν Πατέρων καί ψυχανάλυση, Ἐκδόσεις Σταμούλη
[13] Σωτήρη Ἀδαμίδη, Θεραπευτική τῶν Πατέρων καί ψυχανάλυση, Ἐκδόσεις Σταμούλη
[14] Κωνσταντίνου Γιαννιτσιώτη, «Κοντά στον γέροντα Πορφύριο». Έκδοση Ιερού Γυναικείου Ησυχαστηρίου η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος, Αθήναι, 1995, σελ. 199. 
[15] Ὅ. π.
[16] Ὅ. π., σέλ. 199.

Κυριακή 29 Μαρτίου 2015

«ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΕΝΟΣ ΑΓΙΟΥ»






ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ

Γράφει προς τον επίσκοπο και φίλο Κυριακό: «Ενώ ευρίσκομαι σε τόση στενοχώρια, σε τόση χρονική απόσταση, σε τόσο θόρυβο, σε ταραχή, σε συντριβή, σε ταλαιπωρία δεν καταδέχθηκες να μου στείλεις έστω και ένα γράμμα. Εγώ σου έστειλα και μια και δύο και πολλές επιστολές. Εσύ όμως σωπαίνεις τόσον πολύ καιρό... Δεν ξέρω ποιό είναι το αίτιο, δεν ξέρω τι να πω. Ένα μόνον λέγω: Λυπούμαι και οδυνώμαι. Κάνε ό,τι μπορείς ώστε να με απαλλάξεις και από την λύπη και από την απορία. Εάν μετά απ' αυτό το γράμμα δεν μου απαντήσεις γρήγορα, θα με λυπήσεις τόσο, που θα χρειαστώ μεγάλη προσπάθεια για να θεραπεύσω τον πόνο μου».(επιστολή 202α). 

Γράφει προς Πολύβιον: «Κάποιος άλλος θα κλαιγόταν για το αφόρητο κρύο που κάνει εδώ, για την πολλή τού τόπου ερημιά, για την φοβερή αρρώστια που με έπιασε τώρα, και θα θρηνούσε. Εγώ τα αφήνω όλα αυτά και θρηνώ για τον αποχωρισμό από σάς. Αυτό είναι για μένα βαρύτερο και από την ερημιά και από την αρρώστια και από τον χειμώνα. Και αυτό που και πρώτα ήταν δεινό, επεδεινώθη με την τωρινή κακοκαιρία. 

Είχα μια παρηγοριά σ' αυτόν μου τον πικρότατο χωρισμό. Να επικοινωνώ μαζί σας με επιστολές. Ήλθεν όμως ὁ βαρύς χειμώνας, απέκλεισε τους δρόμους και μου αφήρεσε και αυτή τη μοναδική χαρά». (ἐπιστολὴ 127η) .
-----------------------------
Απόδοσις Αρχιμ. Δοσιθέου, Ηγουμένου Ιεράς Μονής Τατάρνης 

www.eptalofos.gr